Przejdź do treści

Ta strona wykorzystuje pliki cookies, aby ułatwić korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci Twojego urządzenia. Możesz samodzielnie zmienić ustawienia przeglądarki, aby zablokować zapisywanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz w Polityce dotyczącej cookies i podobnych technologii.

ADHD u dzieci - objawy, diagnoza i pomoc

Każde dziecko bywa ruchliwe i roztargnione. O ADHD mówimy, gdy trudności z uwagą, nadruchliwość i impulsywność utrzymują się co najmniej pół roku, występują w różnych miejscach - w domu i w szkole - i wyraźnie utrudniają dziecku funkcjonowanie.

Objawy, które warto obserwować

  • trudność w skupieniu na zadaniu, częste „bujanie w obłokach”
  • nieukończone prace, gubienie przyborów, zapominanie poleceń
  • wiercenie się, wstawanie z miejsca, nadmierna gadatliwość
  • trudność w czekaniu na swoją kolej, przerywanie innym
  • wybuchy złości, trudność w kontrolowaniu emocji

Diagnoza ADHD dziecka

Diagnoza obejmuje wywiad rozwojowy z rodzicami, analizę opinii ze szkoły lub przedszkola, obserwację i badanie dziecka narzędziami dobranymi do wieku (w tym test uwagi MOXO) oraz omówienie wyników z pisemną opinią i zaleceniami dla domu i szkoły. Rozpoznanie medyczne i ewentualne leczenie farmakologiczne prowadzi lekarz psychiatra dzieci i młodzieży.

Jak pomagamy?

Proponujemy trening EEG-biofeedback, pracę z psychologiem nad umiejętnościami organizacji i regulacji emocji, wsparcie dla rodziców (konsekwentne i życzliwe zasady w domu) oraz współpracę ze szkołą. Formy pomocy dobieramy do wieku i potrzeb dziecka.

Trzy obrazy ADHD: z przewagą zaburzeń uwagi, nadruchliwości lub mieszany

ADHD nie u każdego dziecka wygląda tak samo. U części dzieci dominują trudności z koncentracją - są ciche, rozmarzone, wolno pracują, łatwo się rozpraszają. Taki obraz częściej występuje u dziewczynek i bywa przez lata nierozpoznany, bo dziecko nie przeszkadza na lekcji. U innych na pierwszy plan wysuwają się nadruchliwość i impulsywność, a najczęściej spotyka się postać mieszaną.

Z wiekiem objawy się zmieniają: nadruchliwość ruchowa u nastolatka często przechodzi w wewnętrzny niepokój, a na pierwszy plan wychodzą trudności z organizacją nauki i planowaniem.

Co może przypominać ADHD, a nim nie jest

Podobne zachowania mogą mieć inne przyczyny, dlatego rzetelna diagnoza obejmuje różnicowanie. Trudności z uwagą i niepokój ruchowy mogą wynikać z:

  • niedosłuchu lub wady wzroku
  • niedoboru snu, w tym zaburzeń oddychania w czasie snu
  • lęku, depresji lub przeżywanego kryzysu w rodzinie
  • specyficznych trudności w uczeniu się, np. dysleksji
  • spektrum autyzmu, które może też współwystępować z ADHD
  • nadmiernego korzystania z ekranów i braku ruchu

Jak wspierać dziecko z ADHD w domu

Dzieciom z ADHD pomaga przewidywalność: stały plan dnia, krótkie i konkretne polecenia wydawane z bliska, dzielenie zadań na małe etapy i częste, szybkie docenianie wysiłku. Odrabianie lekcji lepiej planować w krótszych blokach z przerwami na ruch. Warto ograniczyć liczbę rozpraszaczy przy biurku i ustalić z dzieckiem kilka jasnych zasad z przewidywalnymi konsekwencjami. Rodzicom dużo daje też trening umiejętności wychowawczych, który uczy reagowania bez eskalacji konfliktu. Dużo daje regularny ruch na świeżym powietrzu, stałe pory snu i ograniczenie ekranów wieczorem, bo zmęczenie i niewyspanie wyraźnie nasilają objawy.

Najczęstsze pytania

Od jakiego wieku można diagnozować ADHD?

Objawy często widać już w wieku przedszkolnym, ale pełną diagnozę przeprowadza się zwykle u dzieci od około 6 roku życia. U młodszych dzieci pomocna jest konsultacja i obserwacja rozwoju.

Czy ADHD u dziecka wynika z błędów wychowawczych?

Nie. ADHD jest zaburzeniem neurorozwojowym o silnym podłożu biologicznym i dziedzicznym. Sposób wychowania nie powoduje ADHD, ale może pomagać dziecku lepiej funkcjonować albo nasilać trudności, dlatego wsparcie rodziców jest ważną częścią terapii.

Czy z ADHD się wyrasta?

U części osób objawy z wiekiem słabną, szczególnie nadruchliwość. U wielu jednak trudności z uwagą, organizacją i impulsywnością utrzymują się w dorosłości. Wczesna pomoc ułatwia rozwijanie strategii, które przydają się przez całe życie.

Newsletter

Otrzymuj praktyczne porady i informacje o zdrowiu psychicznym