Psychoterapia grupowa dla młodzieży w Nowym Targu
Dla wielu nastolatków rozmowa z rówieśnikami, którzy przeżywają podobne trudności, jest łatwiejsza niż rozmowa z dorosłym. Grupa terapeutyczna pozwala ćwiczyć nowe umiejętności w bezpiecznych warunkach.
Czego uczy grupa?
- rozpoznawania i wyrażania emocji
- radzenia sobie ze stresem i lękiem, także przed sprawdzianami i egzaminami
- budowania relacji, asertywności i rozwiązywania konfliktów
- zdrowego korzystania z telefonu i mediów społecznościowych
Jak dołączyć?
Przed udziałem w grupie odbywa się konsultacja kwalifikacyjna z nastolatkiem i rodzicem. Grupy liczą zwykle od 6 do 10 osób w zbliżonym wieku i spotykają się regularnie według ustalonego harmonogramu. Obowiązują zasady poufności i wzajemnego szacunku. Informacje o najbliższych naborach uzyskasz telefonicznie: 18 307 01 11.
Jak wygląda spotkanie grupy terapeutycznej dla nastolatków
Spotkanie zaczyna się zwykle od krótkiej rundy, w której każdy może powiedzieć, z czym przychodzi i jak minął mu tydzień. Następnie grupa pracuje nad wybranym tematem: rozmawia, wykonuje ćwiczenia w parach, odgrywa scenki trudnych sytuacji albo testuje nowe sposoby reagowania. Na koniec jest czas na podsumowanie i wybór małego zadania do wypróbowania w szkole lub w domu.
Prowadzący dba o to, by nikt nie był zmuszany do mówienia o sprawach, na które nie jest gotowy. Wiele osób przez pierwsze spotkania głównie słucha - to naturalne i też jest formą udziału. Z czasem nastolatki zaczynają dostrzegać, że inni przeżywają podobne rzeczy, co zmniejsza wstyd i poczucie bycia „dziwnym”.
Kiedy grupa jest dobrym wyborem, a kiedy lepsza jest terapia indywidualna
Forma grupowa sprawdza się szczególnie u młodzieży, której trudności dotyczą relacji z rówieśnikami, nieśmiałości, lęku społecznego, radzenia sobie z presją ocen czy złością. Grupa jest miejscem, w którym te umiejętności można ćwiczyć na żywo, a nie tylko o nich rozmawiać.
Na konsultacji kwalifikacyjnej sprawdzamy, czy grupa nie będzie dla nastolatka zbyt obciążająca. Najpierw wskazana jest pomoc indywidualna lub psychiatryczna, gdy pojawiają się:
- aktualne myśli samobójcze lub samookaleczenia wymagające pilnej opieki
- objawy psychotyczne albo bardzo nasilona depresja
- świeża trauma, o której nastolatek nie jest jeszcze w stanie mówić przy innych
- aktywne uzależnienie od substancji wymagające osobnego leczenia
Rola rodziców w czasie terapii grupowej
Rodzice nie uczestniczą w spotkaniach grupy, ale ich wsparcie ma duże znaczenie. Pomaga regularne przywożenie na zajęcia, niewypytywanie o szczegóły tego, co mówili inni uczestnicy, oraz zauważanie małych zmian w zachowaniu dziecka. Prowadzący mogą zaproponować spotkanie z rodzicami, aby omówić ogólny przebieg pracy, bez naruszania poufności grupy.
Warto też dać nastolatkowi czas. Zmiany wynikające z pracy w grupie rzadko są widoczne po jednym czy dwóch spotkaniach - częściej pojawiają się stopniowo, np. jako większa śmiałość w klasie, spokojniejsze reakcje w konfliktach czy chętniejsze mówienie o tym, co przeżywa. Jeśli rodzic zauważa niepokojące sygnały, takie jak nasilenie wycofania, samookaleczenia czy wypowiedzi o śmierci, powinien od razu poinformować prowadzącego, a przy zagrożeniu życia dzwonić pod 112 lub 116 111.
Najczęstsze pytania
Czy terapia grupowa wystarczy, gdy nastolatek ma depresję?
Przy nasilonych objawach grupa jest uzupełnieniem, a nie zamiennikiem terapii indywidualnej i konsultacji psychiatrycznej. O formie pomocy decydujemy po konsultacji.
Czy nastolatek musi mówić na grupie o swoich problemach?
Nie. Uczestnik sam decyduje, ile i kiedy chce powiedzieć. Na początku wiele osób głównie słucha, a do rozmowy włącza się stopniowo, gdy poczuje się bezpieczniej.
Co jeśli na grupie będzie ktoś znajomy ze szkoły?
Przy kwalifikacji pytamy o szkołę i krąg znajomych, aby w miarę możliwości uniknąć takich sytuacji. Wszystkich uczestników obowiązuje zasada, że o tym, co i kto mówi na grupie, nie rozmawia się poza nią.