Przejdź do treści

Ta strona wykorzystuje pliki cookies, aby ułatwić korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci Twojego urządzenia. Możesz samodzielnie zmienić ustawienia przeglądarki, aby zablokować zapisywanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz w Polityce dotyczącej cookies i podobnych technologii.

Psychoterapia grupowa dla młodzieży w Nowym Targu

Dla wielu nastolatków rozmowa z rówieśnikami, którzy przeżywają podobne trudności, jest łatwiejsza niż rozmowa z dorosłym. Grupa terapeutyczna pozwala ćwiczyć nowe umiejętności w bezpiecznych warunkach.

Czego uczy grupa?

  • rozpoznawania i wyrażania emocji
  • radzenia sobie ze stresem i lękiem, także przed sprawdzianami i egzaminami
  • budowania relacji, asertywności i rozwiązywania konfliktów
  • zdrowego korzystania z telefonu i mediów społecznościowych

Jak dołączyć?

Przed udziałem w grupie odbywa się konsultacja kwalifikacyjna z nastolatkiem i rodzicem. Grupy liczą zwykle od 6 do 10 osób w zbliżonym wieku i spotykają się regularnie według ustalonego harmonogramu. Obowiązują zasady poufności i wzajemnego szacunku. Informacje o najbliższych naborach uzyskasz telefonicznie: 18 307 01 11.

Jak wygląda spotkanie grupy terapeutycznej dla nastolatków

Spotkanie zaczyna się zwykle od krótkiej rundy, w której każdy może powiedzieć, z czym przychodzi i jak minął mu tydzień. Następnie grupa pracuje nad wybranym tematem: rozmawia, wykonuje ćwiczenia w parach, odgrywa scenki trudnych sytuacji albo testuje nowe sposoby reagowania. Na koniec jest czas na podsumowanie i wybór małego zadania do wypróbowania w szkole lub w domu.

Prowadzący dba o to, by nikt nie był zmuszany do mówienia o sprawach, na które nie jest gotowy. Wiele osób przez pierwsze spotkania głównie słucha - to naturalne i też jest formą udziału. Z czasem nastolatki zaczynają dostrzegać, że inni przeżywają podobne rzeczy, co zmniejsza wstyd i poczucie bycia „dziwnym”.

Kiedy grupa jest dobrym wyborem, a kiedy lepsza jest terapia indywidualna

Forma grupowa sprawdza się szczególnie u młodzieży, której trudności dotyczą relacji z rówieśnikami, nieśmiałości, lęku społecznego, radzenia sobie z presją ocen czy złością. Grupa jest miejscem, w którym te umiejętności można ćwiczyć na żywo, a nie tylko o nich rozmawiać.

Na konsultacji kwalifikacyjnej sprawdzamy, czy grupa nie będzie dla nastolatka zbyt obciążająca. Najpierw wskazana jest pomoc indywidualna lub psychiatryczna, gdy pojawiają się:

  • aktualne myśli samobójcze lub samookaleczenia wymagające pilnej opieki
  • objawy psychotyczne albo bardzo nasilona depresja
  • świeża trauma, o której nastolatek nie jest jeszcze w stanie mówić przy innych
  • aktywne uzależnienie od substancji wymagające osobnego leczenia

Rola rodziców w czasie terapii grupowej

Rodzice nie uczestniczą w spotkaniach grupy, ale ich wsparcie ma duże znaczenie. Pomaga regularne przywożenie na zajęcia, niewypytywanie o szczegóły tego, co mówili inni uczestnicy, oraz zauważanie małych zmian w zachowaniu dziecka. Prowadzący mogą zaproponować spotkanie z rodzicami, aby omówić ogólny przebieg pracy, bez naruszania poufności grupy.

Warto też dać nastolatkowi czas. Zmiany wynikające z pracy w grupie rzadko są widoczne po jednym czy dwóch spotkaniach - częściej pojawiają się stopniowo, np. jako większa śmiałość w klasie, spokojniejsze reakcje w konfliktach czy chętniejsze mówienie o tym, co przeżywa. Jeśli rodzic zauważa niepokojące sygnały, takie jak nasilenie wycofania, samookaleczenia czy wypowiedzi o śmierci, powinien od razu poinformować prowadzącego, a przy zagrożeniu życia dzwonić pod 112 lub 116 111.

Najczęstsze pytania

Czy terapia grupowa wystarczy, gdy nastolatek ma depresję?

Przy nasilonych objawach grupa jest uzupełnieniem, a nie zamiennikiem terapii indywidualnej i konsultacji psychiatrycznej. O formie pomocy decydujemy po konsultacji.

Czy nastolatek musi mówić na grupie o swoich problemach?

Nie. Uczestnik sam decyduje, ile i kiedy chce powiedzieć. Na początku wiele osób głównie słucha, a do rozmowy włącza się stopniowo, gdy poczuje się bezpieczniej.

Co jeśli na grupie będzie ktoś znajomy ze szkoły?

Przy kwalifikacji pytamy o szkołę i krąg znajomych, aby w miarę możliwości uniknąć takich sytuacji. Wszystkich uczestników obowiązuje zasada, że o tym, co i kto mówi na grupie, nie rozmawia się poza nią.

Newsletter

Otrzymuj praktyczne porady i informacje o zdrowiu psychicznym